Afgelopen zondat 31 januari, om 13:30 kwamen de eerste deelnemers van de baanclinic aan bij de Velodrome in Amsterdam, Als eerste werd er naar de baan gekeken en kwam men tot de conclusie dat die bochten toch wel heel steil waren. Zouden we tot in het bovenste deel komen.

Nieuwsgierig waren we allemaal wel en sommigen onder ons ook wel gespannen. Wie gaat er nu op een fiets zonder versnelling en zonder rem waarvan de trappers ook nog doortrappen op zo'n baan rondjes rijden. Nou wij dus !!!
Om 14:00 was iedereen omgekleed en klaar om een fiets te selecteren. De zwarte fietsen waren het populairst. Na de goede maat fiets te gevonden hebben, de fiets afstellen: zadel op de juiste hoogte, pedalen gemonteerd, bandenspanning op 8 bar.
Op het binnenterrein de eerste rondjes fietsen om te wennen aan het doortrappen van de fiets. Even je benen stilhouden zit er niet bij. Het motto is altijd doortrappen.
Het was een kennismakingsclinic dus alles werd vanaf de basis verteld. Altijd links houden, uit de bocht rechts kijken en invoegen. Bij uitvoegen links kijken en uitvoegen. De instructrice was noodzakelijk streng. Na uitleg van de eerste beginselen mochten we dan eindelijk de baan dachten we, maar eerst moesten we maar op het beton de rondjes te rijden. Daar mag niet snel gereden worden of veel kracht gezet worden, want het beton is glad en daar ga je zo onderuit. Onthoud dat en denk daaraan werd er menigmaal gezegd.
Na de kennismaking met het beton mochten we een stukje naar rechts om de rondjes op cote d'azur te rijden en op het recht stuk de baan op om te slalommen op pionnen heen. Bij de baan op rechts kijken dan invoegen en slalommen en aan het eind links kijken en weer de cote d'azur op. De pionnen werden in vreemde patronen en combinaties op de baan gezet en van slalommen kwam bij velen al niet meer goed. De crux was dat je altijd ver vooruit moet kijken en niet alleen naar je voorligger. Want als je die volgt dan volg je hem ook als hij valt. Mott vooruit kijken en anticiperen.
Daarna de slalom test mochten we dan eindelijk kennismaken met de schuine delen van de baan. Tussen de rode en de blauwe lijn mochten we op de baan fietsen. Schuin de bocht in en maar door blijven trappen. De eerste keer die schuine bocht nemen is toch wel spannend.
Na nogmaals vele malen er aan herinnerd te worden dat er altijd doorgetrapt moet worden, je zoveel als mogelijk links moet rijden tenzijn je iemand inhaalt, afstand moest houden mochten we weer de baan op en mochten we ook daadwerkelijk in halen. Als snel waren de kemphanen in een gevecht gewikkeld om wie het snelst over de baan kon rijden en het hoogst door de bocht kon racen. Na een aantal rondjes zakten de kemphanen toch weer naar beneden om op de cote d'azur weer de snelheid eruit te krijgen om vervolgens het beton weer op te rijden. Het is behoorlijk pittig om een aantal rondjes te rijden het is dan ook meer een explosieve sport dan duursport.
Als snel wat het tegen 16:00 en werd afsluitend nog geoefend om in een treintje te rijden en men er bewust van te maken dat als je je voorligger te dicht nadert door op te sturen (naar rechts de baan op) de vaart uit je fiets haalt. Wel altijd kijken of je naar echts kunt Aan het eind nog een paar rondjes uitrijden en de clnic is alweer afgelopen.
Zoals ik het gehoord heb, vond iedereen het een zeer leuke kennismaken met een andere tak van wielersport en is er niemand gevallen.
Wij willen iedereen die aanwezig was bedanken en hopelijk tot een volgende keer.
Binnenkort, hopelijk deze week nog, zullen er foto's op de website geplaatst worden onder foto's. De fotograaf is op dit moment druk bezig om de foto's te sorteren.
|