08 maa 2010 |
|
Het was gisteren dan eindelijk zover. Mijn eerste keer buiten fietsen dit jaar en ook de eerste keer voor de racefiets buiten. Vragen kwamen naar boven zoals: kan ik met de jongens meekomen. Heb ik me warm genoeg gekleed, te warm is ook niet goed, genoeg te eten en drinken voor onderweg. En de eerste rit buiten was voor mij niet een inkomertje. Direct een rit van ongeveer 120 km met een aantal hellinkjes erin zoals de amerongse berg, de grebbeberg. Ik heb eigenlijk nooit meer dan 60 km gefietst en dan nog met lekker weer ook. Ja binnen op de tacx zit ik ongeveer op de 90 km, maar dat is lekker voor de teevee met een aangenaam temperatuurtje. s'Ochtends de fiets op de drager. Ik start toch samen met de jongens vanuit Hilversum in plaats van aan te haken ergens halverwege. De temperatuurmeter gaf op dat moment -2 graden aan. Waar ben ik aan begonnen dacht ik nog. Bij Stephan de fiets eraf en omkleden maar. Stephan heeft nog wat aan de fiets gesleuteld en de banden toch nog wat harde opgepompt. Mijn pomp thuis kan de vuilnisbak in want die gaf toch echt 8 bar aan toen ik ze die ochtend had opgepompt. Om half elf naar Michel om te verzamelen, lekker nog een 10 minuten buiten in het zonnetje uit de wind gezeten en al gauw waren we compleet en start klaar. In een rustig tempo vertrokken en al gauw waren we in Amersfoort. Daar kregen we ons eerste kleine klimmetje wat geen probleem was. Gewoon in eigen tempo omhoog niet te zwaar en niet te licht. De trainingen afgelopen periode zijn in ieder geval niet voor niks geweest want ik ben niet stuk gegaan en kon aardig meekomen met de club. Halverwege de rit de bidonnetjes bijgevuld en overbodig vocht geloosd bij een cafeetje. Buiten zaten we op het terras, koptje thee en een appelgebak die echt HEERLIJK heeft gesmaakt. Een stuk beter dan die gelletjes. Het gevaar van ahalverwege pauzeren was dat het lastig is om weer op gang te komen, daar heb ik gelukkig niet zoveel last van gehad. 30 km voor het einde kreeg ik wel wat last van mijn linkerbeen. Het zou toch niet gebeuren dat ik daardoor stuk ga. Even overwoog ik om als we bij Amersfoort zijn om dan naar huis te rijden en later de auto uit Hilversum op te halen. Echter www.opgevenisgeenoptie.nl schoot door mijn hoofd en als ik bij Amersfoort ben ik he bijna net zover fietsen naar Hilversum als naar Vathorst. We gaan het nu ook afmaken. Gelukkig voor mij en helaas voor Marco kreeg hij een lekke band. Even een paar minuutjes van de fiets om mijn linkerbeen wat te rekken en te strekken en dat heeft geholpen. De laatse kilometertjes heb ik echt lopen aftellen want ik was er nu wel klaar mee. We hadden volgens de GPS er 129 kilometer opzitten en 500 hoogtemetertjes gemaakt. Niet slecht voor mijn eerste keer. Aangekomen bij Stephan een of andere gore banaanshake achterover gegoten, want dat was goed voor de spieren zei hij. Nou ik begon ze nu wel te voelen nu ze tot rust kwamen. Ik dacht echt dat ik de volgende dag niet meer zou kunnen lopen. Gelukkig valt het allemaal mee.. Ik ben redelijk hersteld. Ik voel wel dat ze gisteren hebben moeten werken, maar geen echte pijn ofzo. De trainingen zijn de afgelopen periode niet voor niets geweest. Nu op naar de volgende tocht, nu wil ik kilometersvreten en meer hoogtemeters maken. |
| Laatst aangepast op maandag, 08 maart 2010 09:26 |
